logo Katalog interpretacji podatkowych

Szukaj interpretacji

Podaj nazwę tematu, który Cię interesuje, lub skorzystaj z zaawansowanej wyszukiwarki

Rodzaj dokumentu
decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego
Sygnatura
PI/443-6/07/Z/08
Data
2007-04-02
Autor
Izba Skarbowa w Gdańsku
Temat
Podatek od towarów i usług --> Wysokość opodatkowania --> Stawki --> Stawki podatku
Słowa kluczowe
dokumenty
eksport (wywóz)
podatek od towarów i usług
tranzyt
Treść

Decyzja

Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku działając na podstawie:

- art. 14 b § 5 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.);

po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego pismem z dnia 23 stycznia 2007r. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Sopocie znak PP/443-50/06/07 z dnia 11 stycznia 2007r. zawierające pisemną interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w sprawie dokumentów uprawniających do zastosowania stawki 0% z tytułu eksportu towarów

zmienia postanowienie będące przedmiotem zażalenia w części dotyczącej wskazania organu celnego właściwego do dokonania potwierdzenia wywozu towarów niewspólnotowych poza obszar Wspólnoty w procedurze tranzytu.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 października 2006r. Podatnik zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Sopocie z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w sprawie dokumentów uprawniających do zastosowania stawki 0% z tytułu eksportu towarów.

W złożonym zapytaniu Podatnik wskazał następujący stan faktyczny:

Podatnik nabył maszynę poligraficzną od kontrahenta z Rosji. Maszyna została przetransportowana z Rosji do Urzędu Celnego, Oddział Celny w Gdańsku w procedurze tranzytu. W oddziale celnym została zakończona procedura tranzytu i natychmiast otwarta kolejna procedura tranzytu przy zastosowaniu karnetu TIR. Maszyna została wywieziona w transporcie drogowym przez przejście graniczne w Bezledach do kontrahenta z Kaliningradu. Podatnik posiada kserokopię karnetu TIR oraz tranzytowego dokumentu towarzyszącego. Wnioskujący podkreśla, iż maszyna nie została dopuszczona na terytorium Polski do obrotu; przez cały czas podlegała ona procedurze tranzytu.

Jednocześnie Podatnik przedstawił własne stanowisko zgodnie, z którym posiadane przez niego kserokopie dokumentów celnych: karnet TIR oraz tranzytowy dokument towarzyszący nie są wystarczającymi dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium kraju. Jednocześnie Wnioskujący wskazał, iż jego zdaniem zaświadczenie o dokonaniu wywozu towaru poza terytorium Wspólnoty wystawione przez urząd celny wyjścia, który przyjął zgłoszenie tranzytowe o wywozie towarów poza terytorium UE lub uwierzytelniony przez urząd celny, w którym zgłoszono towary do procedury tranzytu odpis karnetu TIR lub odpis tranzytowego dokumentu towarzyszącego stanowią dokumenty uprawniające Podatnika do opodatkowania dokonanej dostawy stawką podatku VAT w wysokości 0%.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Sopocie postanowieniem znak PP/443-50/06/07 z dnia 11 stycznia 2007r. uznał, iż w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego stanowisko zawarte w przedmiotowym wniosku, zgodnie z którym Wnioskujący uważa, że posiadane przez niego kserokopie dokumentów celnych: karnet TIR oraz tranzytowy dokument towarzyszący nie są wystarczającymi dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium kraju, jest prawidłowe.

W uzasadnieniu Naczelnik Urzędu Skarbowego w Sopocie wskazał, iż zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów pod warunkiem, że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty. W sytuacji, gdy warunek, o którym mowa w ust. 6 nie został spełniony podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0% pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed złożeniem deklaracji podatkowej za ten okres. W razie nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Sopocie wskazał, iż w myśl art. 41 ust. 8 cyt. ustawy powyższy przepis stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu. Jednocześnie Naczelnik Urzędu Skarbowego w Sopocie zwrócił uwagę, iż przepisy podatku od towarów i usług nie określają szczegółowo formy tego potwierdzenia, jednakże dokument taki powinien zostać sporządzony w formie określonej przepisami prawa, stanowiąc dokument urzędowy, będący dowodem tego, co zostało w nim stwierdzone. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych wymogów, jaki powinno spełniać zgłoszenie celne eksport potwierdzany jest kartą 3 dokumentu SAD, natomiast w przypadku jej utraty podatnik może wystąpić do organów celnych o wydanie zaświadczenia o wyprowadzeniu towarów poza terytorium Wspólnoty. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Sopocie wskazał jednocześnie, iż zgodnie z regulacjami rozporządzenia Komisji EWG nr 2454/93 urzędem dokonującym potwierdzenia wywozu towarów jest urząd celny wyprowadzenia, tj. w przypadku towarów wywożonych transportem drogowym – ostatni urząd celny przed opuszczeniem przez towar obszaru celnego UE. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Sopocie wskazał, iż Wnioskujący nie posiada dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty, w związku, z czym nie ma prawa zastosować do dokonanej dostawy stawki podatku VAT w wysokości 0%.

Na powyższe postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Sopocie Podatnik pismem z dnia 23 stycznia 2007r. złożył zażalenie wnosząc o zmianę postanowienia w zakresie właściwości urzędu celnego właściwego do potwierdzenia wywozu towarów niewspólnotowych w procedurze tranzytu do państw trzecich oraz dokumentów potwierdzających ten wywóz.

W uzasadnieniu zażalenia Wnioskujący wskazał, iż zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o podatku od towarów i usług potwierdzenia wywozu towaru poza granice Wspólnoty dokonuje urząd celny określony w przepisach celnych, natomiast to, czy jest to wewnętrzny urząd celny czy urząd graniczny, zależy od procedury, jaką objęty jest towar. W przypadku towarów wysyłanych do państw trzecich lub do urzędu celnego wyprowadzenia z zastosowaniem procedury tranzytowej, urzędem właściwym do potwierdzenia egzemplarza 3 dokumentu SAD jest urząd wyjścia. Podatnik wskazał, iż w przedmiotowej sprawie urzędem wyjścia jest Urząd Celny Oddział Celny w Gdańsku, a nie, jak wskazał Naczelnik Urzędu Skarbowego w Sopocie, ostatni urząd celny przed opuszczeniem przez towary obszaru celnego Wspólnoty. Jednocześnie Wnioskujący wskazał, iż dokumentem celnym, pełniącym rolę zgłoszenia tranzytowego jest karnet TIR, obsługiwany dodatkowo w systemie NCTS. Jeżeli zgłoszenie tranzytowe obsługiwane jest w urzędzie wywozu w systemie komputerowym, karty 4 i 5 zgłoszenia tranzytowego zastępowane są dokumentem towarzyszącym, który przemieszcza się wraz z towarem do miejsca przeznaczenia i tam jest składany. W systemie NCTS fakt wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty potwierdzany jest elektronicznie. Zastosowane procedury nie przewidują możliwości posiadania przez podatnika innego potwierdzenia wywozu. Wnioskujący wskazał, iż zarówno poszczególne volety karnetu TIR, jak i karty tranzytowego dokumentu towarzyszącego przeznaczone są wyłącznie dla urzędów celnych. Podatnik wskazał, iż w związku z tym, że przepisy celne nie przewidują odrębnego sposobu potwierdzania wywozu towarów niewspólnotowych w procedurze tranzytu dla dostawcy towarów, za dokument celny potwierdzający eksport należy uznać zaświadczenie potwierdzające wywóz towarów poza obszar celny Wspólnoty wystawiony przez właściwy urząd celny na podstawie art. 793 rozporządzenia Komisji EWG nr 2454/93. W przedmiotowej sprawie wymogi art. 41 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług spełniać będzie zaświadczenie o dokonaniu wywozu towarów wystawione dla Podatnika przez Urząd Celny, Oddział Celny w Gdańsku lub uwierzytelniony przez urząd celny, w którym zgłoszono towary do procedury tranzytu odpis karnetu TIR lub odpis tranzytowego dokumentu towarzyszącego.

Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku, biorąc pod uwagę przedstawiony w sprawie stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy prawa stwierdza, co następuje.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju
  2. eksport towarów
  3. import towarów
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 8 ustawy eksport towarów to potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

  1. dostawcę lub na jego rzecz, lub
  2. nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Podatnik nabył od kontrahenta z Rosji maszynę poligraficzną, która została przetransportowana z Rosji do Urzędu Celnego, Oddział Celny w Gdańsku w procedurze tranzytu. W oddziale celnym została zakończona procedura tranzytu i natychmiast otwarta kolejna procedura tranzytu przy zastosowaniu karnetu TIR, a maszyna została wywieziona do kontrahenta z Kaliningradu. Podatnik posiada kserokopię karnetu TIR oraz tranzytowego dokumentu towarzyszącego.

W świetle art. 41 ust. 6 ustawy stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem, że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty.

Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku wskazuje, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują pojęć z zakresu prawa celnego, tj. nie określają, który urząd ma dokonać potwierdzenia wywozu oraz jaka forma dokumentu jest niezbędna, aby zastosować preferencyjną stawkę podatku VAT. Dyrektor tut. Izby zauważa jednakże, iż dokument potwierdzający wywóz towarów poza terytorium UE powinien być sporządzony w formie określonej przepisami prawa, stanowiąc w myśl art. 194 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) dokument urzędowy, będący dowodem tego, co zostało w nim stwierdzone. Z uwagi jednakże na brak szczegółowego określenia zasad potwierdzenia wywozu towaru poza UE niezbędne jest odwołanie się również do regulacji wspólnotowego prawa celnego.

Zasady dokumentowania pisemnych zgłoszeń celnych do procedury wywozu oraz potwierdzenia faktycznego wyprowadzenia poza teren Wspólnoty od dnia 1 maja 2004 roku regulują wprost przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 roku ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992) oraz rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2554/93 z dnia 2 lipca 1993 roku ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993). W zakresie uzupełniającym prawo wspólnotowe, kwestia ta jest regulowana postanowieniami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 roku w sprawie szczegółowych wymogów, jakie powinno spełniać zgłoszenie celne (Dz. U. Nr 94, poz. 902).

Zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie szczegółowych wymogów, jakie powinno spełniać zgłoszenie celne, zgłoszenia celnego towarów w formie pisemnej należy dokonać na formularzu Jednolitego Dokumentu Administracyjnego (SAD), zwanego dalej "dokumentem SAD", według wzoru określonego w załącznikach nr 31-34 do Rozporządzenia Wykonawczego, w brzmieniu określonym w załączniku III do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2286/2003 z dnia 18 grudnia 2003 r. zmieniającego rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 343 z 31.12.2003), zwanego dalej "rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2286/2003".

Zgodnie z art. 161 ust. 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, zgłoszenie do wywozu musi zostać złożone w urzędzie celnym właściwym dla dozoru miejsca, gdzie osoba dokonująca wywozu ma swoją siedzibę lub gdzie towary zostały zapakowane bądź załadowane do transportu wywozowego. Wyjątki od tej zasady określane są zgodnie z procedurą Komitetu. W przypadku Polski, pisemne zgłoszenie celne do procedury wywozu powinno być dokonane we właściwym ze względu na siedzibę osoby dokonującej wywozu lub ze względu na miejsce, gdzie towary zostały zapakowane bądź załadowane do transportu wywozowego, urzędzie celnym, tj. urzędzie celnym wywozu - art. 161 ust. 5 WKC, z zastosowaniem dokumentu SAD, składającego się z kart 1, 2 i 3.

W świetle art. 792 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 – „bez uszczerbku dla art. 207, jeżeli zgłoszenie wywozowe sporządzane jest na podstawie jednolitego dokumentu administracyjnego, to należy wykorzystać egzemplarze 1, 2 i 3 tego dokumentu. Urząd celny, w którym złożone zostało zgłoszenie wywozowe (urząd celny wywozu), opatruje pieczęcią pole A i, w zależności od przypadku, wypełnia pole D. W przypadku udzielenia zwolnienia towarów zachowuje egzemplarz 1, przesyła egzemplarz 2 do urzędu statystycznego Państwa Członkowskiego urzędu celnego wywozu i zwraca egzemplarz 3 osobie zainteresowanej.

Po załatwieniu formalności w urzędzie celnym wywozu, karta 3 jest wydawana zgłaszającemu, celem dostarczenia jej wraz z towarem do urzędu celnego wyprowadzenia.

Urząd celny wyprowadzenia to, zgodnie z art. 793 ust. 2 w/w rozporządzenia:

  1. w przypadku towarów wywożonych koleją, pocztą, drogą powietrzną lub drogą morską, urząd celny właściwy dla miejsca, w którym przejmowane są w ramach umowy przewozu w celu transportu do państwa trzeciego przez towarzystwo kolejowe, organy pocztowe, towarzystwo lotnicze bądź przedsiębiorstwo żeglugowe;
  2. w przypadku towarów wywożonych rurociągami i w przypadku energii elektrycznej, urząd wyznaczony przez Państwo Członkowskie, w którym znajduje się siedziba eksportera;
  3. w przypadku towarów wywożonych w inny sposób lub w okolicznościach nieobjętych lit. a) i b), ostatni urząd celny przed opuszczeniem przez towary obszaru celnego Wspólnoty.

Urząd celny wyprowadzenia, zgodnie z art. 793 ust. 3 rozporządzenia Komisji upewnia się czy przedstawione towary są towarami zgłoszonymi oraz nadzoruje i potwierdza ich fizyczne wyjście, poświadczając odwrotną stronę egzemplarza 3. Potwierdzenie wywozu towarów zostaje dokonane w formie pieczęci wskazującej datę i nazwę urzędu celnego. Urząd celny wyprowadzenia zwraca potwierdzony egzemplarz 3 dokumentu SAD osobie, która go przedstawiła wraz z towarem (np. zgłaszający, jego przedstawiciel, przewoźnik lub, jeśli jest to niemożliwe – osobie wskazanej w polu 50 dokumentu SAD, tj. osobie mającej miejsce zamieszkania/siedzibę na obszarze właściwości miejscowej urzędu celnego wyprowadzenia, – np. agencja celna, spedytor).

Mając na uwadze powyższe Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku wskazuje, iż urzędem dokonującym potwierdzenia wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty jest, co do zasady, urząd celny wyprowadzenia, tj. w przypadku towarów wywożonych transportem drogowym - ostatni urząd celny przed opuszczeniem przez towary obszaru celnego UE, natomiast dokumentem potwierdzającym wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty jest przede wszystkim karta 3 dokumentu SAD, zawierająca na odwrocie pieczęć wskazującą datę i nazwę urzędu celnego, który nadzorował faktyczny wywóz towarów poza obszar celny Wspólnoty i dokonał potwierdzenia, że towary opuściły obszar Unii Europejskiej.

Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku zwraca jednakże uwagę, iż zgodnie art. 793 ust. 6 rozporządzenia, jeżeli chodzi o towary wysyłane do państw trzecich lub do urzędu celnego wyprowadzenia z zastosowaniem procedury tranzytowej, urząd wyjścia poświadcza egzemplarz 3, zgodnie z ust. 3, i zwraca go po opatrzeniu potwierdzeniem "Wywóz" w kolorze czerwonym wszystkich egzemplarzy dokumentu tranzytowego lub każdego innego zastępującego go dokumentu. Urząd celny wyprowadzenia kontroluje fizyczne wyprowadzenie towarów.

Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku wskazuje zatem, iż w przypadku eksportu towarów objętych procedurą tranzytu urzędem właściwym do potwierdzenia wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty jest urząd wyjścia, którym w przedmiotowym stanie faktycznym jest Urząd Celny Oddział Celny w Gdańsku. Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku zgadza się z Podatnikiem, iż wywóz towaru w procedurze tranzytu poza terytorium UE potwierdza na egzemplarzu 3 dokumentu SAD wewnętrzny, a nie graniczny, urząd celny.

Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku wskazuje jednocześnie, iż zgodnie z art. 91 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 procedura tranzytu zewnętrznego pozwala na przemieszczanie z jednego do drugiego miejsca znajdującego się na obszarze celnym Wspólnoty towarów niewspólnotowych, niepodlegających w tym czasie należnościom celnym przywozowym i innym opłatom ani środkom polityki handlowej z zastosowaniem karnetu TIR pod warunkiem, że przemieszczanie rozpoczęło się lub ma się zakończyć poza Wspólnotą.

W złożonym zażaleniu Podatnik wskazał, iż karnet TIR jest dodatkowo obsługiwany w systemie NCTS. Dyrektor tut. Izby zauważa, iż w myśl art. 358 rozporządzenia Komisji (EWG) nr, 2454/93 jeżeli zgłoszenie tranzytowe przetwarzane jest w urzędzie wywozu w systemie komputerowym, karty 4 i 5 zgłoszenia tranzytowego zastąpione zostają tranzytowym dokumentem towarzyszącym zgodnym ze wzorem i uwagami wyjaśniającymi zawartymi w załączniku 45a. Tranzytowy dokument towarzyszący zawiera numer ewidencyjny operacji tranzytowej, tj. MRN. Podatnik przywołał również art. 199 w/w rozporządzenia, zgodnie z którym organy celne mogą również zezwolić, aby zgłoszenia sporządzane przy użyciu celnych systemów przetwarzania danych, w miejsce ręcznego lub mechanicznego opatrywania pieczęcią urzędu celnego i podpisem upoważnionego urzędnika, były bezpośrednio poświadczane przez te systemy.

Z przedstawionego przez Podatnika stanu faktycznego wynika, iż maszyna poligraficzna została wywieziona z Polski do Kaliningradu w procedurze tranzytu. Wnioskujący posiada karnet TIR oraz tranzytowy dokument towarzyszący. Podatnik wskazał, iż fakt wywozu towaru poza terytorium Wspólnoty potwierdzony jest jedynie elektronicznie w systemie NCTS, a zastosowane w przedmiotowej sprawie procedury nie przewidują możliwości posiadania przez podatnika innego potwierdzenia wywozu.

Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku zwraca uwagę, iż w świetle art. 41 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem, że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty. Na gruncie podatku od towarów i usług elektroniczne potwierdzenie wywozu poza obszar Wspólnoty nie jest wystarczające dla zastosowania obniżonej stawki podatku VAT. Prawo do skorzystania z preferencji podatkowej uzależnione zostało bowiem od otrzymania dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium UE. Posiadane przez Wnioskującego dokumenty: karnet TIR oraz tranzytowy dokument towarzyszący potwierdzają zgłoszenie maszyny poligraficznej do procedury tranzytu, ale nie poświadczają faktu jej wywozu poza terytorium UE. Fakt ten potwierdzony jest jedynie elektronicznie w systemie NCTS. Podatnik nie ma zatem prawa zastosować stawki podatku VAT w wysokości 0% w oparciu o posiadane dokumenty.

Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku zwraca uwagę, iż przepis art. 41 ust. 6 ustawy uzależnia prawo do skorzystania z preferencji podatkowej od otrzymania dokumentu potwierdzającego wywóz towarów, natomiast przepisy dotyczące zastosowanych w przedmiotowej sprawie procedur w ogóle nie przewidują możliwości posiadania przez Wnioskującego takiego dokumentu. Podatnik posiada karnet TIR oraz tranzytowy dokument towarzyszący, ale poszczególne volety tych dokumentów przeznaczone są wyłącznie dla urzędów celnych i nie stanowią dokumentu potwierdzającego wywóz w rozumieniu art. 41 ust. 6 ustawy. Zdaniem podatnika w związku z tym, że przepisy celne nie przewidują odrębnego sposobu potwierdzania wywozu towarów niewspólnotowych w procedurze tranzytu dla dostawcy towarów, w przedmiotowej sprawie należy postąpić analogicznie jak w przypadku zagubienia karty 3 SAD.

Dyrektor tut. Izby wskazuje, iż w związku z tym, że zdarzają się przypadki, gdy karty 3 dokumentu SAD z różnych przyczyn nie zostały potwierdzone przez właściwe polskie urzędy celne lub karty te nie zostały zwrócone eksporterom przez przewoźników (zaginęły), rozwiązaniem w takich przypadkach jest uznanie za dokument celny potwierdzający wywóz towarów zaświadczenia, wydawanego przez właściwy urząd celny na podstawie art. 793 rozporządzenia Komisji (EWG) oraz w oparciu o posiadaną dokumentację, w tym przede wszystkim na podstawie danych zawartych w Systemie Obsługi Deklaracji CELINA. Zaświadczenie wydane przez właściwe organy celne, potwierdzające wywóz towarów poza granice Wspólnoty jest dowodem tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku wyjaśnia jednakże, iż nie można zrównywać sytuacji podatnika, który dokonał wywozu towarów z terytorium Wspólnoty przy zastosowaniu karty 3 dokumentu SAD, która na skutek różnych okoliczności zaginęła oraz sytuacji, gdzie stosowane procedury w ogóle nie przewidują możliwości posiadania przez podatnika innego potwierdzenia wywozu niż potwierdzenie w systemie elektronicznym. Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku nie zgadza się z Podatnikiem, iż w sytuacji, gdy przepisy celne nie przewidują odrębnego sposobu potwierdzania wywozu towarów niewspólnotowych w procedurze tranzytu dla dostawcy towarów, w przedmiotowej sprawie należy postąpić analogicznie jak w przypadku zagubienia karty 3 SAD.

Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku wskazuje, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w Sopocie dokonał prawidłowej oceny stanowiska Wnioskującego w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego w zakresie braku prawa Podatnika do skorzystania z preferencji podatkowej w oparciu o posiadane przez niego dokumenty. Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej zmienia postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Sopocie w części dotyczącej wskazania organu celnego właściwego do dokonania potwierdzenia wywozu towarów w procedurze tranzytu poza obszar Wspólnoty.

Dodatkowo
Pytanie podatnika