logo Katalog interpretacji podatkowych

Szukaj interpretacji

Podaj nazwę tematu, który Cię interesuje, lub skorzystaj z zaawansowanej wyszukiwarki

Rodzaj dokumentu
postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego
Sygnatura
PV/443-340/IV/05/06/DP/JD
Data
2006-08-09
Autor
Pomorski Urząd Skarbowy
Temat
Podatek akcyzowy --> Przepisy ogólne --> Obowiązek podatkowy i podstawa opodatkowania --> Obowiązek podatkowy
Podatek akcyzowy --> Przepisy ogólne --> Obowiązek podatkowy i podstawa opodatkowania --> Przedmiot opodatkowania
Podatek od towarów i usług --> Wysokość opodatkowania --> Stawki --> Stawki podatku
Słowa kluczowe
dokumenty
obniżenie podatku należnego
podatek akcyzowy
podatek od towarów i usług
przekroczenie granicy
wywóz towarów
Treść

POSTANOWIENIE

Naczelnik Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) po ponownym rozpatrzeniu wniosku (z uwagi na uchylenie postanowienia nr PV/443-340/IV/2005/DP z dnia 28 października 2005 r.) Podatnika z dnia 28.07.2005 r. (data wpływu do tut. Urzędu 29.07.2005 r.), uzupełnionego pismami l.dz. 2271/2005 z dnia 09.08.2005 r., z dnia 27.10.2005 r., l.dz. 4188/06/DN z dnia 07.04.2006 r. oraz l.dz. 4202/06/DN z dnia 10.04.2006 r., o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w sprawie dokonania korekty podatku należnego od dokonanej sprzedaży, na podstawie art. 18 ust. 7 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) – dalej zwanej ustawą o VATiA, w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza państwową granicę Rzeczypospolitej Polskiej

stwierdza, że:

stanowisko przedstawione w tym wniosku jest nieprawidłowe w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 28.07.2005 r. (uzupełnionym pismami z dnia 09.08.2005 r. l.dz. 2271/2005 oraz z dnia 27.10.2005 r.) Podatnik zwrócił się do tut. Organu z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji w trybie art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej – w zakresie dokonania korekty podatku należnego od dokonanej sprzedaży, na podstawie art. 18 ust. 7 ustawy o VATiA, w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza państwową granicę Rzeczypospolitej Polskiej.

Podatnik w 2001r. zawarł kontrakt z podmiotem z siedzibą w Stanach Zjednoczonych na dostawę towarów z montażem. Strony umowy ustaliły, że czynności objęte kontraktem rozpoczną się po podpisaniu umowy i będą zakończone do dnia 15.02.2002 r. W umowie Podatnik zobowiązał się, iż prawo do materiałów i sprzętu przejdzie na kontrahenta w momencie zamontowania ich na budowie w Niemczech lub przy odbiorze zapłaty przez Podatnika, w zależności, które zdarzenie nastąpi wcześniej. W celu wykonania powyższej umowy Podatnik zobowiązał się do dnia 15.01.2002r. wyprodukować oraz dostarczyć i zamontować 6 sztuk zbiorników, w nowobudowanej fabryce kontrahenta w Niemczech. Wydania i przyjęcia zbiorników dokonano mocą protokołu odbioru w lutym 2002 r.

Na skutek opóźnień w budowie fabryki, zgodnie z dyspozycją kontrahenta, towary zostały zmagazynowane w Polsce na koszt kontrahenta, do czasu otrzymania przez Podatnika dalszych dyspozycji. W konsekwencji Podatnik wystawił fakturę VAT nr 12/EX/2002 z dnia 11.02.2002 r. za „Wykonanie i montaż 6 sztuk karbonatorów”, wskazując jako miejsce przeznaczenia dostawy towarów terytorium Niemiec. Mając na uwadze, iż do czasu ukończenia budowy fabryki w Niemczech, towary miały pozostać na terytorium Polski, Podatnik naliczył podatek oraz zaewidencjonował sprzedaż według stawki właściwej dla sprzedaży w kraju, tj. 22%. Kontrahent zapłacił kwotę netto – bez podatku.

W związku z zakończeniem budowy fabryki kontrahenta Podatnik otrzymał zlecenie na przewóz zbiorników na terytorium Niemiec oraz konieczne prace montażowe. Ustalenia pomiędzy stronami zostały potwierdzone umową z dnia 05.01.2004 r. Na wniosek kontrahenta towary zostały wyeksportowane, co zostało potwierdzone dokumentami SAD otrzymanymi przez Podatnika w marcu oraz kwietniu 2004 r. Odprawa celna tych towarów odbyła się na podstawie faktur pro-forma odwołujących się do faktury pierwotnej nr 12/EX/2002 z dnia 11.02.2002 r. Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami stron Podatnik dostarczył towary oraz zamontował je w fabryce na terytorium Niemiec i dnia 12.05.2004 r. wystawił fakturę VAT nr 51/EX/2004 za dostarczenie i montaż 6 sztuk zbiorników.

W dniu 28 października 2005 r. Naczelnik Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku w związku z zaprezentowanym we wniosku stanem faktycznym wydał w przedmiotowej sprawie postanowienie nr PV/443-340/IV/2005/DP co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, na które Spółka, pismem z dnia 09 listopada 2005 r., złożyła zażalenie.

W dniu 16 stycznia 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku działając na podstawie art. 14b § 5 pkt 1 Ordynacji podatkowej wydał decyzję nr PI/005-106,107/05/Z/04, w której uchylił postanowienie będące przedmiotem zażalenia, z uwagi na niewystarczające dane przedstawione we wniosku, które nie pozwalają na jednoznaczne określenie przedmiotu świadczenia, poprzez ustalenie, czy:

  • przedmiotem umowy była sprzedaż towaru czy usługa montażu urządzeń wyprodukowanych w ramach tej usługi na podstawie zawartej umowy,
  • otrzymana przez Podatnika kwota, wynikająca z faktury nr 12/EX/2002, stanowi zaliczkę na poczet świadczenia głównego.

Po uzyskaniu powyższych danych Organ I instancji winien ponownie rozważyć, czy Spółka ma prawo skorzystać z preferencji podatkowej w oparciu o art. 18 ust. 3 ustawy o VATiA.

W wykonaniu polecenia Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku, pismem z dnia 28.03.2006 r. nr PV/446-13/340-341/VI/2006/JD tut. Organ wezwał Podatnika do uzupełnienia wniosku z dnia 28.07.2005 r. W odpowiedzi Podatnik pismami l.dz. 4188/06/DN z dnia 07.04.2006 r. oraz l.dz. 4202/06/DN z dnia 10.04.2006 r. przedstawił uzupełniony stan faktyczny w przedmiotowej sprawie oraz własne stanowisko.

Podatnik uzupełnił stan faktyczny o n/w. stwierdzenia:

  • Na podstawie umowy Podatnik zażądał płatności za wyprodukowane zbiorniki i wystawił w dniu 11.02.2002 r. fakturę VAT nr 12/EX/2002 zawierającą wartość sprzedaży netto 200.101,38 USD, kwotę podatku VAT w wysokości 44.022,30 USD wyliczoną z zastosowaniem stawki podatku w wysokości 22 %. Z chwilą zapłaty ceny (w drodze umowy sprzedaży), strony umowy przeniosły prawo własności towarów na ich nabywcę.
  • Na podstawie odrębnej umowy Podatnik magazynował na koszt klienta przez określony czas (ok. 2 lata) zbiorniki na terytorium kraju.
  • Otrzymana kwota 200.101,38 USD, wynikająca z faktury nr 12/EX/2002, nie stanowiła zaliczki na poczet świadczenia głównego, stanowiła płatność określoną na podstawie wartości towarów sprzedanych kontrahentowi – jako wynagrodzenie z tytułu sprzedaży towarów – nie zaś z tytułu świadczenia usług, gdyż świadczenie usług (transport, montaż) stanowiło odrębną czynność, która następowała w terminie późniejszym, na podstawie kolejnego, odrębnego zlecenia.

W związku z powyższym Wnioskodawca zwraca się z zapytaniem, czy zgodnie z art. 18 ust. 7 ustawy o VATiA, otrzymanie przez Podatnika potwierdzenia wywozu 6 sztuk zbiorników za granicę Polski w marcu i kwietniu 2004 r. uprawnia Podatnika do zastosowania stawki 0 % oraz odpowiedniego zmniejszenia podatku należnego, w rozliczeniu za miesiące marzec i kwiecień 2004 r.

Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ do dnia 25.03.2002 r. (jak również do dnia 25.04.2002 r.) Podatnik nie dokonał wywozu towarów poza granicę Rzeczypospolitej Polskiej, do powyższej sytuacji nie mogły mieć zastosowania przepisy art. 18 ust. 5 i ust. 6 ustawy o VATiA dające podstawę do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0 %. Wobec powyższego, z uwagi na przepis art. 6 ust. 4 ustawy o VATiA, Podatnik uznał za właściwe zaewidencjonowanie sprzedaży według stawki właściwej dla sprzedaży w kraju tj. 22 %, w rozliczeniu za luty 2002 r.

W związku z faktem, iż Podatnik wystawił fakturę oraz zaewidencjonował powyższą sprzedaż według stawki właściwej dla sprzedaży towaru na terytorium Polski, ma on możliwość dokonania korekty podatku należnego poprzez zadeklarowanie sprzedaży ze stawką 0 % oraz odpowiednie zmniejszenie sprzedaży opodatkowanej 22 %, w rozliczeniu za miesiąc, w którym otrzymał stosowną kartę SAD z potwierdzeniem wywozu za granicę. Ponieważ organ celny w miesiącach marcu i kwietniu wydał dokumenty, na których potwierdził wywóz towaru poza granicę Rzeczypospolitej Polskiej, które w tych samych miesiącach zostały przez Podatnika otrzymane, Podatnik powinien dokonać stosownej korekty obrotu ze stawką 22 % w rozliczeniu za marzec i kwiecień 2004 r. i wykazać obrót z tytułu eksportu towarów ze stawką 0 %.

Po przeanalizowaniu zaprezentowanego we wniosku stanu faktycznego oraz stanowiska Podatnika, mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa, tut. Organ stwierdza, co następuje:

W obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2004 r. stanie prawnym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o VATiA, podlegała sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Opodatkowaniu podlegał również eksport i import towarów lub usług (art. 2 ust. 2 ustawy o VATiA).

W związku z zawartą umową, Podatnik zobowiązał się do wyprodukowania oraz dostarczenia towarów kontrahentowi do jego fabryki w Niemczech. Zgodnie z przedstawionymi przez Wnioskodawcę zapisami umowy prawo do materiałów i sprzętu miało przejść na kontrahenta w momencie zamontowania ich na budowie (w Niemczech) lub przy odbiorze zapłaty.

Umowę sprzedaży regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), dalej k.c. Zgodnie z art. 535 k.c. przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Jak bezspornie wynika z przedstawionego stanu faktycznego w lutym 2002 r. doszło zarówno do przeniesienia na kupującego własności zbiorników, jak i ich wydania/odbioru. Za przedmiotowy towar otrzymano również zapłatę. Następnie z uwagi na okoliczności, na istnienie, których Podatnik nie miał wpływu, towar stanowiący własność kontrahenta amerykańskiego był – zgodnie z kolejną odrębną dyspozycją tegoż kontrahenta magazynowany na terenie RP, po czym w oparciu o umowę z dnia 5.01.2004 r. został wywieziony poza granice kraju i zamontowany w miejscu wskazanym przez zleceniodawcę. Powyższy stan faktyczny wskazuje, iż strony umowy z dnia 28.01.2001 r. dokonały zmiany treści zawartego kontraktu w ten sposób, że odrębnym i zamkniętym etapem było wykonanie przedmiotu kontraktu oraz przeniesienie własności i wydanie towarów, odrębnym i zamkniętym etapem było magazynowanie – na zlecenie i koszt kontrahenta – składników majątku niestanowiących własności Podatnika, i odrębnym oraz zamkniętym etapem był – dokonany także w oparciu o autonomiczne zlecenie – transport/wywóz towaru i jego montaż. Zatem w ocenie tut. Organu należy uznać, iż w przedstawionym przez Podatnika stanie faktycznym, doszło do sprzedaży towarów na terytorium RP, a tym samym Podatnik wykonał czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie przepisów art. 2 ust. 1 ustawy o VATiA.

Naczelnik Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku wskazuje, iż eksport towarów jako czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług to, w myśl przepisów art. 4 pkt 4 ustawy o VATiA, potwierdzony przez graniczny urząd celny wywóz towarów z polskiego obszaru celnego w wykonaniu czynności określonych w art. 2 ust. 1 i 3. Wywóz towarów z terytorium Polski, zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, nastąpił w 2004 r., co znajduje swoje potwierdzenie w dokumentach SAD otrzymanych przez Podatnika w marcu oraz kwietniu 2004 r.

W miejscu tym należy jednoznacznie stwierdzić, iż w przedmiotowym stanie faktycznym, którego istoty nie zmieniło uzupełnienie dokonane pismem l.dz. 4188/06/DN z dnia 07.04.2006 r., Podatnik nie dokonał w 2004 r. eksportu (w rozumieniu ustawy o VATiA) w/w zbiorników – za taki bowiem można uznać wywóz towarów – jednakże jedynie w wypadku, gdy odbywa się on w wykonaniu czynności określonych w art. 2 ust. 1 i 3. W opisanej przez Podatnika sytuacji do wywozu co prawda doszło, lecz nie została spełniona przesłanka, co do charakteru czynności wywozowi temu towarzyszącej – sprzedaży. Przedmiotowa sprzedaż została bowiem dokonana w roku 2002 przy spełnieniu wszystkich przesłanek warunkujących jej zaistnienie, – co wykazano powyżej (przeniesienie własności, wydanie, odbiór, zapłata). Dodać należy, iż fakt fizycznego dysponowania przez Podatnika w 2004 r. towarem wynikał wyłącznie z decyzji właściciela tego towaru (kontrahenta amerykańskiego), który zlecił Spółce przechowywanie zbiorników „do czasu otrzymania przez Spółkę dalszych dyspozycji od kontrahenta”.

Wywóz towarów z terytorium RP był więc konsekwencją realizacji woli wyrażonej przez amerykańskiego zleceniodawcę, który jako jedyny miał prawo swobodnego dysponowania przechowywanymi przez Spółkę składnikami majątku, w tym prawo np. sprzedaży tych składników lub zlecenia ich wywozu.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o VATiA obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania (dostarczenia), przekazania, zamiany, darowizny towaru lub wykonania usługi, o których mowa w art. 2, z zastrzeżeniem m.in. ust. 2-10. Ponadto, stosownie do ust. 4 cytowanego przepisu, jeżeli sprzedaż towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Jednocześnie, w myśl art. 18 ust. 1 ustawy o VATiA, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2 i 3.

Powyższe oznacza, iż otrzymanie przez Podatnika potwierdzenia wywozu towarów poza granicę Polski w marcu i kwietniu 2004 r. nie uprawnia Podatnika do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% oraz odpowiedniego zmniejszenia podatku należnego, w rozliczeniu odpowiednio za miesiące marzec i kwiecień 2004 r. – nie dokonał on bowiem faktycznie czynności eksportu w rozumieniu art. 4 ust. 4 ustawy o VATiA. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż powołany przez Podatnika przepis art. 18 ust. 7 ustawy o VATiA nie znajdzie w przedmiotowym stanie faktycznym zastosowania.

Będąc związany granicami pierwotnego wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie tut. Organ nie dokonywał oceny uzupełnienia. Uzupełnienie miało wyjaśnić istotę świadczenia, w szczególności, czy dostawa przedmiotowych towarów stanowiła element świadczenia usług, czy przedmiotem umowy była sprzedaż tych towarów oraz, czy kwota otrzymana z tytułu faktury nr 12/EX/2002 stanowiła zaliczkę na poczet świadczenia głównego.

Dodatkowo
Pytanie podatnika