logo Katalog interpretacji podatkowych

Szukaj interpretacji

Podaj nazwę tematu, który Cię interesuje, lub skorzystaj z zaawansowanej wyszukiwarki

Rodzaj dokumentu
postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego
Sygnatura
ŁUS-II-2-423/248/07/AG
Data
2007-07-12
Autor
Łódzki Urząd Skarbowy
Temat
Podatek dochodowy od osób prawnych --> Koszty uzyskania przychodów --> Wydatki nieuznawane za koszty uzyskania przychodów
Słowa kluczowe
kontrahenci
napoje
reklama
reprezentacja
targi
wydatek
wyłączenie z kosztów
zakup
zakup napojów
zakup żywności
Treść

Naczelnik Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w sprawie dotyczącej zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup artykułów żywnościowych, napojów wręczanych podczas targów potencjalnym odbiorcom i kontrahentom - związanych z reklamą jednostki - na podstawie art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 pkt. 28 ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.)
uznajeza nieprawidłowe stanowisko przedstawione w złożonym wniosku.

Pismem z dnia 18.05.2007r. (data wpływu 25.05.2007r.) Spółka zwróciła się z prośbą o udzielenie pisemnej interpretacji w sprawie dotyczącej zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup artykułów żywnościowych, napojów wręczanych podczas targów potencjalnym odbiorcom i kontrahentom - związanych z reklamą jednostki - na podstawie art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.).
Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym jednostka uczestniczy w targach handlowych, organizowanych zarówno w kraju, jak i za granicą. W czasie targów goście odwiedzający stoisko Spółki mogą częstować się lub wziąć wystawione właśnie w tym celu drobne artykuły żywnościowe (np. cukierki), napoje lub inne drobne rzeczy. Wszystkie te produkty stanowią element wystroju stoiska handlowego Spółki.
W związku z ponoszeniem przez Spółkę w/w wydatków oraz z treścią art. 16 ust. 1 pkt. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, powstały wątpliwości, co do możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.
Zdaniem wnioskodawcy ponoszone przez nią wydatki, związane z uczestnictwem w targach handlowych nie są wydatkami na reprezentację, ale związane są z reklamą Spółki.Podstawowym warunkiem zaliczenia omawianych wydatków do kosztów jest ich związek z osiąganymi przez Spółkę przychodami. Jest to warunek przewidziany w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654, ze zm.), zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Warunkiem jest więc poniesienie wydatku w celu osiągnięcia przychodu. Ważne jest tylko to, aby z logicznego punktu widzenia wydawało się na dzień poniesienia wydatku, że wydatek ten powinien zaowocować powstaniem przychodów. Przyczyną jest więc np. koszt reklamy, a skutkiem (zakładanym z logicznego punktu widzenia, że wystąpi), winno być powstanie w jego następstwie przychodu. Wydatki dotyczące targów mają ewidentny związek z przychodami, ponieważ są jednym z elementów przyciągania potencjalnego klienta do Spółki - czyli są w tym przypadku kosztem reklamy Spółki, jak wszystkie wydatki związane z organizacją targów.

Naczelnik Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi informuje, że podstawę prawną kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów stanowi art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654, ze zm.), zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Podatnik ma więc możliwość, dla celów podatkowych, zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wszelkie wydatki, pod warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu oraz nie zostały ujęte w negatywnym katalogu kosztów.
Do kosztów uzyskania przychodów zaliczyć można wydatki, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione, a w związku z tym służące osiąganiu, zabezpieczeniu lub zachowaniu źródła przychodów, których ustawodawca nie ujął w negatywnych katalogu kosztów.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - w brzmieniu wprowadzonym ustawą z dnia 16.11.2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2006r. Nr 217, poz. 1589) wyłączają z kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt. 28 w/w ustawy koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
Od dnia 01.01.2007r. negatywny katalog kosztów nie wymienia wydatków związanych z reklamą produktów, usług czy też reklamą samej spółki. Oznacza to, że wydatki na reklamę mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w pełnej wysokości (niezależnie od charakteru reklamy: publicznej, czy też niepublicznej), pod warunkiem jednak, że zostają spełnione przesłanki wymienione w art. 15 ust. 1 w/w ustawy.
Wobec tego, że przepisy powyżej powołanej ustawy nie zawierają definicji pojęcia reklama, przyjąć należy jego wykładnię językową. I tak, reklama to: rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, miejscach i możliwościach ich nabycia, funkcjach sprzedawanych towarów lub wyrobów, zalecanie czegoś.Reklamą jest więc takie działanie, które ma na celu zachęcanie potencjalnych klientów do zawierania umów, nabywania towarów lub korzystania z usług. Samo podejmowanie działań reklamowych polegać może na rozpowszechnianiu informacji o towarach, miejscach ich nabycia, chwaleniu i zachęcaniu przyszłych i obecnych kontrahentów do nabywania towarów tego konkretnego podmiotu, który prowadzi działania reklamowe. Reklama dotyczyć może nie tylko oferowanych towarów, czy usług, ale również samej firmy i jej znaku.

Zgodnie jednak z brzmieniem art. 16 ust. 1 pkt 28 w/w ustawy - obowiązującym od dnia 01.01.2007r. za koszty uzyskania przychodów nie uważa się kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
Ustawa wprowadziła więc zakaz zaliczania w ciężar kosztów wydatków poniesionych na reprezentację. Użycie przez ustawodawcę zwrotu "w szczególności" oznacza, że przedstawione powyżej koszty zostały wymienione jedynie przykładowo, a wszelkie inne wydatki dotyczące reprezentacji także są wyłączone z kosztów. Zgodnie z wykładnią językową reprezentacja to okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia związana ze stanowiskiem lub pozycją społeczną. Reprezentacja ma na celu kształtowanie i utrwalanie pozytywnego wizerunku firmy, co ma miejsce m.in. w kontaktach z kontrahentami lub potencjalnymi kontrahentami. W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej reprezentacja polega na kreowaniu i utrwalaniu pozytywnego wizerunku firmy. Zatem do reprezentacji należy także zaliczyć poczęstunek przy przyjmowaniu kontrahentów bądź potencjalnych kontrahentów.
W świetle przedstawionych wyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych uznać należy, że w przypadku, gdy podatnik kupi artykuły żywnościowe, napoje i inne drobne rzeczy, a następnie w trakcie targów handlowych przekaże je jako poczęstunek dla kontrahentów bądź potencjalnych kontrahentów firmy - na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 w/w ustawy nie będzie mógł uznać wydatków na ich zakup za koszty uzyskania przychodów.
Opisane we wniosku okoliczności, dotyczące poczęstunku dla gości targów wiążą się, w opinii tutejszego organu, z ponoszeniem wydatków na reprezentację, a nie na reklamę.

W świetle powyższego, tutejszy organ podatkowy stwierdza, iż stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18.05.2007r. jest nieprawidłowe, stąd też postanowił jak w sentencji.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania postanowienia.
Interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia na podstawie art. 14b § 1 i 2 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa.

Dodatkowo
Pytanie podatnika